صفحه نخست    معرفی    اخبار    اهم فعالیت ها    گالری    پیوند ها    احادیث    تماس با ما  







اوقات شرعی به افق تهران
اذان صبح:0
طلوع آفتاب:0
اذان ظهر:0
اذان مغرب:0




- اندازه متن: + -  کد خبر: 3559چهارشنبه، 17 دی 1393 - 11:10
ولادت با سعادت پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد مصطفی(ص) و فرزند گرامی اش امام جعفر صادق (ع) تهنیت باد
  

روابط عمومی ستاد بازسازی عتبات عالیات، زادروز نبی مکرم اسلام، رحمت للعالمین حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم و امام جعفر صادق علیه السلام را به تمامی دوستداران ایشان تهنیت و شادباش می گوید. به همین مناسبت نگاهی اجمالی به ولادت این دو بزرگوار خواهیم داشت: 

همانطوریکه مورخین نوشته اند، در روز 17 ربیع الأول سال 53 قبل از هجرت روز جمعه هنگام طلوع فجر در شهر مکه معظمه تولد آن حضرت است و چنین روزی آن حضرت متولد شده.(1)

آمنه مادر بزرگوار آن حضرت هنگام تولد فرزندش چنین می گوید: «سوگند به خداوند وقتی که فرزندم به دنیا آمد، دست خود را به زمین نهاد و سر به آسمان برداشت، سپس نوری از او برخاست که همه جا را روشن کرد، و در آن نور شنیدم که گوینده ای می گفت: تو بهترین انسانها را به دنیا آورده ای پس نام او را محمد بگذار.» (2)

قبیله آن حضرت و قومیت او از نسل بنی هاشم است که در شجاعت و سخاوت و پاکی و اصالت در بین همه قبائل مشهور بوده اند، موقعیت خاص اجتماعی بنی هاشم از جنبه های گوناگون تا آنجا بود که انتساب به آن قبیله افتخار بود و عامل سرافرازی به شمار می آمد، حضرت محمد (ص) از چنین قبیله ای بوده است و از نظر خانواده، آن حضرت فرزند عبدالله، آن جوان نیک سرشت و مادری چون آمنه خاتون بانوی پاک عرب است . عبدالله پدر بزرگوار آن حضرت از جوانان خوشنام و پاکدامن بنی هاشم بود که زیبائی را با نجابت و پاکی را با اصالت در هم آمیخته بود.

عبدالله با همسری با فضیلت، که عفت و پاکدامنی را با تقوا آمیخته بود ازدواج کرد و از آن ازدواج فرخنده ثمره ای بدست آمد که از نظر انسانی در اوج کمال قرار داشت و آسمان فضیلت را برای همیشه روشن ساخت.

آری پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد (ص) از آن دودمان با فضیلت و از چنان خاندانی با اصالت تولد یافت و در دامانی چون عبدالمطلب و ابوطالب جد و عموی بزرگواران خویش پرورش یافت که اگر در همه جای عالم جستجو می کردند از آن اصیل تر و پاک تر یافت نمی شد.

از برکت این ازدواج فرخنده در شهر مکه باران بارید، و این در حالی بود که قبل از آن دچار قحطی و خشکسالی فراوانی مبتلا گردیده بودند. پس از آن ازدواج فرخنده، فراوانی نعمت به آنها روی آورد و آن سال را سال عام الفتح نام نهادند و ثمره این ازدواج فرخنده تولد حضرت محمد (ص) بود.

اوصاف پیامبر اکرم (ص) از زبان مرد یهودی

هنگامی که پیامبر اکرم (ص) دیده به جهان گشود، مرد یهودی نزد جماعت قریش آمد و گفت: آیا امشب در میان شما کودکی به دنیا آمده است؟   پاسخ دادند: نه.

مرد یهودی گفت: بنابراین آن کودک در سرزمین فلسطین به دنیا آمده که نامش احمد است، که یکی از نشانه های او این است که خالی در بدن دارد که رنگش مانند رنگ ابریشم خاکستری است که هلاکت و نابودی اهل کتاب و یهودی بدست او صورت می گیرد.

جماعت قریش متفرق شدند و به جستجو پرداختند تا بدانند آیا آن کودک در سرزمین مکه به دنیا آمده است یا نه. در این سؤال و جواب ها در یافتند که فرزندی در خانه عبدالله پسر عبدالمطلب به دنیا آمده است. آنها به جستجوی آن مرد یهودی پرداختند، او را پیدا کرده و به او خبر دادند که در میان ما پسری به دنیا آمده است.

مرد یهودی گفت: آیا او قبل از خبردادن من به دنیا آمده است یا بعد از آن؟ گفتند: قبل از خبردادن تو به دنیا آمده است. مرد یهودی گفت: مرا نزد او ببرید تا او را ببینم، مردم قریش همراه او حرکت کردند و نزد مادر آن کودک آمدند و به او گفتند: کودک خود را بیرون بیاور تا او را ببینیم.

آمنه مادر بزرگوار آن کودک گفت: سوگند به خدا پسرم برخلاف روش تولد پسران دیگر به دنیا آمد، سپس از او نوری بدرخشید به طوری که من در روشنی آن نور کاخهای بُصری «که در اطراف شام بود» را دیدم و شنیدم که هاتفی از جانب آسمان می گفت: ای آمنه تو سرور و آقای امت را بدنیا آوردی، پس بگو که او را به خدای یکتا پناه می دهم از شر هر شخص حسودی، و نام او را محمد (ص) بگذار. مرد یهودی کودک را گرفت و نگاهی به او کرد و سپس او را گردانید و به خالی که بین شانه هایش بود با دقت نگاه کرد، ناگاه بیهوش شد و به زمین افتاد. مردم قریش کودک را گرفتند و به مادرش دادند، و به او گفتند: خدای متعال وجود این کودک را برای تو مبارک کند.

وقتی که مردم قریش از خانه آمنه بیرون آمدند، مرد یهودی به هوش آمد، به او گفتند: چه شده است شما را که روی زمین افتاده ای؟گفت: مقام نبوت از بنی اسرائیل تا روز قیامت، بیرون رفت، سوگند به خدا این کودک همان پیامبری است که قوم بنی اسرائیل را به هلاکت می رساند.

مردم قریش از این بشارت خوشحال شدند، مرد یهودی به آنها گفت: شادمان شوید، سوگند به خدا این مولود، آنچنان شکوه و عظمت به شما می بخشد که زبانزد مردم مشرق و مغرب خواهد بود(3)

آری حضرت محمد (ص) توانست در مدت اندک زمانی به مدت 23 سال تمام قید و بندهای بردگی و اسارت و تعصب وجهالت را کنار زند و حکومت آزادگی و آزاد اندیشی را به همه ملت های مسلمان ومعتقد به اصول ارزش ها به ارمغان آوردکه شعاع عظمت وگسترش آن هر روز اوج می گیرد.

ولادت رسول خدا «ص» در مکه بوده، و در خانه ای در شعب ابی طالب که بعدها رسول خدا آنرا به عقیل بن ابی طالب بخشید، و فرزندان عقیل آنرا به محمد بن یوسف ثقفی فروختند ومحمد بن یوسف آنرا جزء خانه خویش ساخت و به نام او مشهورگردید.

و در زمان هارون، مادرش خیزران آنجا را گرفت و از خانه محمد بن یوسف جدا کرد و مسجدی ساخت و بعدها بصورت زیارتگاهی در آمد، و بعدا که وهابیون در حجاز تسلط یافته و مکه را گرفتند روی نظریه عبد الوهاب مؤسس مذهبشان که تبرک به قبور پیمبران و مردان صالح الهی را شرک می دانستند، و بهمین جهت قبور ائمه دین و بزرگان اسلام را در مکه و مدینه ویران کردند، آنجا را نیز ویران کرده و بصورت مزبله و طویله ای در آوردند.

زمان ولادت و برخی گفته اند: ولادت آنحضرت در خانه ای در نزدیکی کوه «صفا» بوده است. (4)

شاید یکی از پر اختلاف ترین مسائل تاریخ زندگانی پیغمبراسلام اختلاف موجود در تاریخ ولادت آن بزرگوار باشد که اگرکسی بخواهد همه اقوال را در اینباره جمع آوری کند به بیش از بیست قول می رسد (5) ولی همین گونه که می دانید مشهور نزد

محدثین شیعه(6)آنست که ولادت آنحضرت در هفدهم ربیع الاول و نزد دانشمندان اهل سنت در دوازدهم آن ماه بود، و در مورد روز آن نیز مشهور نزد ما آنست که این ولادت فرخنده در روز جمعه پس از طلوع فجر بوده و نزد آنان مشهور آن است که در روز دوشنبه بوده است.

پیامدهای عجیب پس از تولد آن حضرت

پس از تولد با برکت آن حضرت حوادث مختلفی رخ داده است و چهره آسمان و زمین دگرگون گردیده است. امام صادق (ع) درباره تولد آن حضرت چنین می فرماید: شیطان در آسمانهای هفتگانه رفت و آمد می کرد، وقتی حضرت عیسی (ع) متولد شد، او را از رفتن به سه آسمان منع کردند، و فقط تا آسمان چهارم بالا رفت، اما وقتی که پیامبر اکرم (ص) متولد شد، شیطان را از تمام آسمان ها منع کردند و شیاطین را با تیرهای شهاب از آسمان ها راندند، قریش با دیدن این تحولات آسمانی گفتند: گویا قیامتی که یهود و نصاری خبر دادند برپا شده است.

یکی ازجادوگران و کاهنین زبردست دوران جاهلیت گفت: به ستارگانی که راهنمای ما و علامت زمستان و تابستان هستند نگاه کنید که، اگر از جای خود پرتاب می شوند و حرکت می کنند، بدانید که هنگام نابودی تمام موجودات فرا رسیده است، و اگر بجای خود ثابت و بدون حرکت هستند وستارگان دیگری در اطراف پرتاب می شوند و حرکت می کنند، بدانید که حادثه تازه ای رخ داده است.

صبح آن شب دیدند تمام بتها سرنگون شده اند، و در آن شب ایوان کاخ کسری به لرزه در آمده و شکاف برداشته و چهارده دندانه سر دیوار آن فرو ریخت، و آب دریاچه ساوه در زمین فرو رفت، ودر رود ساوه آب جاری شد، و آتشکده فارس که هزار سال روشن بود خاموش گردید.

یکی از روحانیان بزرگ زرتشتی در آن شب در خواب دید: شتران نیرومندی اسب های عربی را می کشیدند، و از دَجله گذشته و داخل بلاد و شهرهای ایران شدند، و طاق کسری از وسط شکافته شد، و از دَجله که آن را نابود و پر کرده بودند، آب جاری گردید، و در آن شب، نوری از سوی حجاز آشکار شد، سپس گسترش یافت و به افق مشرق رسید، و هیچ تختی از تختهای سلاطین دنیا نماند مگر اینکه صبح آن شب واژگون شد و پادشاهان در آن روز لال شدند و نتوانستند تا شب سخن بگویند، علم کاهنان نابود شد، و سحر ساحران بی اثر گردید، و هر کاهنی که بود میان او و همزادش که اخبار آسمانی را به او می گفت، جدائی افتاده، و قریش در میان عرب به مقام بزرگ و ارجمندی دست یافتند و به عنوان «آل الله» خوانده شدند، چرا که آنها در مکه و بیت الله الحرام بودند.(7)

تولد خورشید مکه نگرانی و بی تابی ابلیس

آن روزی که پیامبر اکرم (ص) چشم به جهان گشود ابلیس نگران و بی طاقت شد. ابلیس فرزندان خود را جمع کرده و در میان آنها فریاد کشید، فرزندان پرسیدند: چرا بی تاب و نگران شده ای؟ او در پاسخ گفت: وای بر شما امشب چهره آسمان و زمین دگرگون شده، و موضوع عظیمی برایم رخ داده است که از زمان عروج حضرت عیسی (ع) به آسمان تاکنون برایم رخ نداده است، بروید به جستجو بپردازید و ببینید چه اتفاقی بوجود آمده است؟!

همه فرزندان ابلیس در سراسر زمین متفرق شدند و به جستجو پرداختند و سپس نزد پدرشان ابلیس آمدند و گفتند: چیز تازه ای نیافتیم.

ابلیس گفت: من خودم باید به جستجو بپردازم و راز جریان را کشف کنم، ابلیس به سوی سراسر زمین حرکت کرد و همه جا را گشت تا اینکه به سر زمین مکه آمد، دید سراسر حرم پر از فرشتگان است، خواست وارد حرم شود، فرشتگان بر او فریاد زدند، ابلیس از نهیب فرشتگان به عقب باز گشت، سپس به صورت گنجشکی در آمد و از جانب کوه حراء که نزدیکی کعبه بود داخل حرم شد، ناگهان جبرئیل بر او فریاد زد: برگرد خدایت ترا لعنت کند!

ابلیس گفت: یک سؤال دارم و آن اینکه بگو بدانم امشب در زمین چه حادثه ای رخ داده است؟

جبرئیل گفت: محمد (ص) متولد شده است.

ابلیس سؤال کرد: آیا مرا در او بهره ای است؟

جبرئیل گفت: نه هیچ بهره ای برای تو نیست.

ابلیس سؤال کرد: آیا در امت او بهره ای دارم؟

جبرئیل گفت: آری.

ابلیس گفت: به همین اندازه راضی و خشنودم.

موقعی که حضرت محمد (ص) ولادت یافت، ابلیس به شیاطین گفت: این محمد است که با شمشیر برنده ای که بعد از این نمی توان زندگی کرد بوجود آمده. امت او همان امتی است که خدا مرا برای خاطر آن امت لعنت و رجیم نموده، امت این محمد است که وحدانیت و یگانگی خدا را اظهار می نمایند، برای پروردگار خود شریک قرار نمی دهند. بزودی از طرف این پیامبر و امت او عملی انجام می گیرد که چشم و قلب مرا گریان خواهد کرد، پس قرارگاه و پناهگاه ما یکجا خواهد بود؟!

شیاطین در جواب گفتند: چشم تو روشن باد که خدای سبحان مردم را هفت گروه خلق کرد، شش گروه که از امت حضرت محمد سخت تر و از لحاظ جمعیت و فرزند بیشتر بودند از بین رفتند و ما از آنان عهد و پیمان گرفتیم، به ناچار از گروه هفتم هم عهد و پیمان خواهیم گرفت.

ابلیس گفت: چگونه شما بر آنان قدرت پیدا می کنید در صورتی که در میان آنان خصلت های نیکوئی از قبل: امر بمعروف و نهی از منکر وجود دارد؟! شیاطین گفتند: ما از راه علم نزد شخص عالم می آئیم و او را گمراه می کنیم. شخص جاهل را از راه جهل گمراه می کنیم. اهل دنیا را از راه دنیا. اهل زاهد را از راه زهد. شخص زنا کار را از راه زنا وسوسه می نمائیم. ابلیس گفت: آنان به لطف خدای یگانه چنگ می زنند شیاطین گفتند: اگر آنان به لطف خدای یگانه چنگ می زنند ما هم گروه هوا و هوس را که گمراه کننده و گمراهند ثابت نگاه میداریم، ابلیس خندید و گفت: چشم مرا روشن کردید!!(8)

*خجسته سالروز طلوع خورشید هدایت، تبلور دُر دریای عصمت، تلألؤ نگین انگشتری امامت، شکوفایی گل بوستان احمد صلی الله علیه و آله ، ولادت صادق آل محمد صلی الله علیه و آله بر تمام دوستداران معرفت و حقیقت مبارک باد.*

در این روز، خورشیدی شکفت که بعدها پرتو انوار الهی اش دوازده هزار غنچه جویای محبت و حقیقت را شکوفا کرد، و حیات و طراوت تازه ای به جهان بخشید؛ چرا که با شکوفایی و عطرافشانی آنها، مسیر بوستان حقیقت و رستگاری از بیابان خشک ضلالت و بدبختی جدا شد و سرگشتگان و عاشقان وجه الله به سرمنزل مقصود رسیدند.

صبح میلاد

صبح روز جمعه 17 ربیع الاول سال 83 ه . ق، مدینه، چشم انتظار طلوع خورشیدی دیگر از سلاله پاک رسول الله صلی الله علیه و آله بود، تا با تجلی جمال آن مولود مبارک وضوی نور گرفته و چهره خویش را بار دیگر منور سازد. سرانجام خانه امامت و ولایت با میلاد فرخنده ششمین امام معصوم علیه السلام ، غرق شادی و سرور شد. ملائک مشتاقانه به استقبال و خوش آمدگویی از آن نوگل تازه شکفته به زمین آمدند و نرگس چشمان خود را میزبان قدوم مبارک آن عزیز بزرگوار کردند.

شرافت و اصالت نسب امام صادق علیه السلام

نام آن حضرت جعفر و مشهورترین کنیه ایشان، ابوعبدالله و معروف ترین لقبشان صادق است. پدر بزرگوارشان، امام محمد باقر علیه السلام مانند اجداد گرامی خود از زهد و تقوایی راستین والهی بهره مند بود و مادر آن حضرت، «ام فَروه» نوه محمد بن ابی بکر یکی از یاران نزدیک امام علی علیه السلام بود.

مولود مبارک

امام جعفر صادق علیه السلام هنگامی متولد شدند که پدر بزرگوار ایشان، امام محمد باقر علیه السلام برای کاری خارج از مدینه به سر می بردند. پس از تولد، نوزاد را در پارچه سفیدی پیچیدند و به نزد جد گران قدرشان امام سجاد علیه السلام آوردند. حضرت زین العابدین علیه السلام نگاهی توأم با نشاط و امید بر او افکندند و پس از قرائت آیاتی از قرآن و ذکر و دعا فرمودند:  «امید است قدمش مبارک باشد».

القاب و کنیه های امام صادق علیه السلام

امام صادق علیه السلام دارای القاب بسیاری هستند که هرکدام به گونه ای، صفت و حقیقت و جودی ایشان را نمایان می کنند. معروف ترین لقب ایشان، صادق به معنی راستین و راستگو است، القاب دیگر ایشان عبارتند از: فاضل، قائم، کامل، منجی، صابر، کلمة الحق، لسان الحق و صادق، همچنین ایشان دارای سه کنیه ابوعبدالله ، ابی اسماعیل و ابوموسی می باشند که ابوعبدالله از دیگر کنیه های ایشان معروف تر است.

نام گذاری امام ششم علیه السلام

در برخی نوشته ها انتخاب لقب امام ششم علیه السلام را به پیامبر صلی الله علیه و آله نسبت می دهند، چنان چه در کتاب علل الشرائع از قول پیامبر صلی الله علیه و آله آمده است: «به هنگامی که پسرم، جعفر بن محمد به دنیا آمد او را صادق علیه السلام بخوانید برای این که در تداوم امامت، فرزندی به دنیا می آید که به همین اسم (جعفر) نامیده می شود [و] بدون حقی ادعای امامت می کند و او را جعفر کذاب می نامند». صادق، همچنین نام نهری است در بهشت، چرا که وجود برکت امام صادق علیه السلام نیز همچون آبشار زلال نهر بهشت، حیات بخش و پرثمر است.

پی نوشتها:

  1. سیمای پر فروغ محمد «ص» ، ص 38.
  2. سیمای پر فروغ محمد «ص» ، ص 39.
  3. سیمای پرفروغ محمد «ص» ، ص 41.
  4. سیره ابن هشام (پاورقی) ج 1 ص 158.
  5. مقریزی که بیشترین قولها را در اینباره جمع آوری کرده در کتاب خود «امتاع الاسماع» گوید: تاریخ ولادت آنحضرت را برخی روز دوشنبه 12 ربیع الاول، و برخی شب دوم همین ماه، و برخی شب سوم، و برخی دهم و برخی هشتم این ماه گفته اند، و برخی گفته اند: ولادت آنحضرت در روز دوازدهم رمضان در وقت طلوع فجر انجام شد. و این گفتار زبیر بن بکار است که گر چه شاذ است ولی با گفتار دیگری که از علماء نقل شده که زمان حمل ایام تشریق (یعنی یازدهم و دوازدهم و سیزدهم ذی الحجه) بوده سازگار است. و سال ولادت را نیز «عام الفیل» گفته اند که برخی 50 روز پس از آمدن اصحاب فیل، وبرخی یک ماه، و برخی 40 روز و برخی حدود دو ماه، و برخی 58 روز، و برخی ده سال، و برخی سی سال دانسته و برخی گفته اند: آنحضرت پانزده سال پیش از داستان اصحاب فیل بدنیا آمد، و برخی گفته اند: چهل سال، و برخی گفته اند: همان روز و برخی گفته اند:بیست و سه سال پس از عام الفیل.و قول دیگر تاریخ ولادت آنحضرت آن است که در ماه صفر بدنیا آمد، و قول دیگرروز عاشورا، و قول سوم ربیع الآخرمقریزی پس از نقل اقوال ذکر شده گوید: راجح در این اقوال آن است که بگوئیم: آنحضرت در همان عام الفیل در سال چهل و دوم سلطنت انو شیروان بدنیا آمده که مصادف با سال 881 غلبه اسکندر مقدونی بردارا است، و آن سال 1316 از سلطنت بخت نصر بوده است.نگارنده گوید: تازه این آقای مقریزی قول هفدهم ربیع الاول را که بیشتر شیعیان گفته اند، و نیز قول دهم ربیع الاول را که ابن اثیر در اسد الغابة ذکر کرده، و برخی اقوال دیگر را نیز نقل نکرده است.
  6. البته در میان محدثین شیعه نیز مرحوم ثقة الاسلام کلینی با اهل سنت در تاریخ ولادت رسول خدا «ص» هم عقیده است و دوازدهم ربیع الاول را اختیار کرده که مرحوم مجلسی احتمال تقیه را در آن داده است.
  7.  سیمای پر فروغ محمد «ص» ، ص 38.
  8. ستارگان درخشان ج 1، ص 16؛ سیمای پر فروغ محمد، ص 40.
   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
 کد امنیتی:
 
بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با مسئولین ستاد بازسازی عتبات عالیات
بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با مسئولین ستاد بازسازی عتبات عالیات
پیام رئیس ستاد بازسازی
پیام رئیس ستاد بازسازی
  1    2    3    4    5 

::  صفحه نخست ::  معرفی ستاد ::  اخبار مرکز ::  اخبار استان ها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس ::  نسخه تلکس
طراحی و اجرا: گروه نرم افزاری فکا